Badanie obciążenia organu słuchu przez hałas impulsowy na podstawie zmian obrazu otoemisji akustycznej i słuchowych potencjałów wywołanych pnia mózgu.

Zasadniczym celem badań była ocena możliwości porównania fizjologicznego oddziaływania obu rodzajów hałasu na narząd słuchu oraz możliwości wyznaczenia wielkości tłumienia ochronników słuchu za pomocą obu metod. W badaniach stosowano hałas impulsowy oraz ciągły o różnych parametrach. Rejestracje ABR wykonywano dla trzasku oraz krótkiego tonu o częstotliwości 4 kHz, natomiast w badaniach otoemisji akustycznej stosowano trzaski (metoda CEOAE) oraz dwutony (metoda DPOAE). Przy ocenie równoważności wpływu obu rodzajów hałasu na narząd słuchu oraz przy wyznaczaniu wielkości tłumienia ochronnika słuchu przyjęto założenie, że takie same wartości parametrów odpowiedzi elektrofizjologicznych oznaczają równoważny wpływ hałasu na narząd słuchu. Badania wykonane za pomocą różnych metod rejestracji otoemisji akustycznych wykazały, że przy stosowaniu bezpiecznych ekspozycji hałasowych, zarówno impulsowych jak i ciągłych, zmiany w obrazie sygnału OAE są niewielkie i uniemożliwiają w sposób wiarygodny stosowanie tej metody do równoważenia hałasu impulsowego i ciągłego przy średnich poziomach.Bardziej użyteczną metodą w badaniach dotyczących wpływu hałasu na narząd słuchu człowieka okazała się metoda ABR. Za pomocą tej metody można skutecznie równoważyć wpływ hałasów o różnych charakterystykach oraz wyznaczyć wielkość tłumienia dla różnego typu ochronników słuchu. Odpowiedzi ABR rejestrowano procedurą maskowania jednoczasowego lub poprzedzającego, stosując różne częstotliwości szumów pasmowych w zakresie od 250 Hz do 4 kHz oraz impulsy o zmiennej amplitudzie, zmiennej liczbie impulsów w grupie, różnym czasie trwania impulsów oraz czasie powtarzania. Istotne zmiany latencji występowały przy zmianie częstości powtarzania impulsów akustycznych od 10 do 100 impulsów na sekundę, przy zmianie czasu trwania impulsów od 0,1 do 5 ms, oraz przy zmianie czasu interwału maskera poprzedzającego sygnał generujący odpowiedź ABR od 201 do 501 ms. Zmiany latencji fali V występujące przy maskowaniu szumem pasmowym wykazały na znaczną zależność zmian latencji od częstotliwości szumu pasmowego przy zmniejszonym oddziaływaniu szumów o małej częstotliwości środkowej. Porównanie latencji fali V wywołanej szumami pasmowymi i impulsami akustycznymi umożliwiło przeprowadzenie skalowania oddziaływania impulsów poprzez wyznaczenie przebiegów izolatencyjnych, które podają poziom szumów ciągłych i impulsów akustycznych wywołujących taką samą latencję fali V w wyniku procesu maskowania. W pracy przeprowadzono również ocenę tłumienia ochronników słuchu poprzez określenie zmiany latencji fali V. Skuteczność ograniczenia zmiany latencji przez nauszniki przeciwhałasowe odpowiada tłumieniu bodźców akustycznych z zakresie od 25 do 35 dB, co przewyższa nominalne tłumienie badanych nauszników określane metodami standardowymi.