Kobiety i mężczyźni różnią się pod wieloma względami. Różnice występują zarówno w psychice, jak i w czynnikach związanych z anatomiczną budową ciała i wartościami rozwijanej siły. Różnice w możliwościach siłowych kobiety i mężczyzny widoczne są nie tylko w życiu codziennym, ale również podczas wykonywania pracy zawodowej i wynikają z faktu, że zazwyczaj kobiety są drobniejszej budowy, mają mniejszą masę ciała, a co za tym idzie – mniejszą masę mięśniową (o około 30%).
Jak wynika z opracowania „Choroby zawodowe w Polsce w 2005 r.” [1], choroby układu ruchu w odniesieniu do wszystkich chorób zawodowych mają większy udział w przypadku kobiet niż w przypadku mężczyzn.
Te czynniki powodują, że podczas definiowania parametrów charakteryzujących stanowiska pracy (jak np. dopuszczalne wartości rozwijanych sił, dopuszczalne masy przedmiotów podczas ręcznego podnoszenia i przenoszenia ładunków, itp.) przyjęto inne wartości dla kobiet niż dla mężczyzn.