Odzież ostrzegawcza jest powszechnie stosowana wszędzie tam, gdzie istnieje ryzyko, że pracownik może być potrącony przez ruchome pojazdy, maszyny lub inne obiekty. Chociaż nie gwarantuje ona pełnego bezpieczeństwa, to optymalizuje poziom widzialności i znacznie zmniejsza ryzyko wypadku.

Odzież ostrzegawcza należąca do środków ochrony indywidualnej powinna spełniać wymagania dyrektywy 89/686/EWG i zharmonizowanej z nią normy przedstawiającej wymagania wobec tego typu odzieży. W artykule przedstawiono najważniejsze zmiany, które zostały wprowadzone w nowej normie zharmonizowanej PN-EN ISO 20471:2013, zastępującej PN-EN 471:2003+A1:2007. Dotyczą one głównie konstrukcji odzieży, wymagań wobec materiałów fluorescencyjnych, materiałów odblaskowych, sposobu znakowania i instrukcji użytkowania oraz doboru odzieży ostrzegawczej.

Sam fakt posiadania materiału odblaskowego na odzieży nie znaczy, że jesteśmy widoczni w warunkach o ograniczonej widoczności, ponieważ często te materiały są bardzo słabej jakości.

Na rynku polskim dostępnych jest co najmniej kilka rodzajów materiałów odblaskowych w kolorze srebrnym, mających odpowiednie certyfikaty i dopuszczenia. Aby dokonać trafnego wyboru, trzeba mieć na uwadze takie kryteria, jak czas użytkowania odzieży – ma to związek z liczbą prań  i konserwacją odzieży oraz gramatura materiału wierzchniego, z którego wykonana jest odzież.

Parametry określające jakość taśmy trzeba określać producentowi odzieży.