Prawidłowe zaprojektowanie systemu wentylacji na stanowisku spawania wymaga ustalenia przepływu dymów spawalniczych oraz określenia podstawowych parametrów procesowych spawania. Na podstawie przeglądu rozwiązań wentylacyjnych, stosowanych do ochrony człowieka przed zanieczyszczeniami powietrza, występującymi podczas prac spawalniczych oraz przeprowadzonej analizy środowiska pracy spawaczy, wytycznych oraz dokumentów normatywnych, możliwy jest wybór najlepszego wariantu przepływu powietrza przez urządzenia i odciągi miejscowe. Dotychczasowe rozwiązania dotyczące instalacji wentylacji stanowisk spawalniczych okazują się nie w pełni skuteczne pod kątem wychwytywania cząstek pyłów i dymów spawalniczych. Jeżeli już zapewniają efektywne usuwanie dymów spawalniczych, wymagane jest zastosowanie dużych strumieni powietrza wywiewanego. Na podstawie wyników badań stwierdzono, że wspomaganie bocznym nawiewem umożliwia zwiększenie skuteczności wychwytu i zmniejszenie czasu przepływu dymów spawalniczych ze strefy roboczej spawania do strefy górnej. Zastosowanie nawiewu wspomagającego pozwoliło na poprawienie zasięgu skutecznego działania odciągu miejscowego w procesie spawania.

DOI: 10.54215/BP.2022.03.8.Jankowski

W artykule dokonano analizy potencjalnych zagrożeń wynikających z emisji promieniowania nadfioletowegooraz przedstawiono kryteria oceny zagrożenia tym promieniowaniem. Scharakteryzowano źródła promieniowania – elektryczne promienniki oraz technologiczne źródła promieniowania UV. Następnie przedstawiono wyniki oceny ryzyka zawodowego dla przykładowych stanowisk pracy, na których występuje ekspozycja pracowników na promieniowanie UV.

DOI: 10.5604/01.3001.0014.8772

Rozszerzona wersja artykułu

W artykule przedstawiono rolę odzieży w ochronie spawaczy przed działaniem promieniowania cieplnego i gorących cząstek metali powstających w trakcie spawania. Przedstawiono zasadę badania odporności materiałów odzieży dla spawaczy, która jednoznacznie określa właściwości ochronne materiałów dla przypadków, w których ma miejsce trwałe osadzenie się na powierzchni materiału gorącej cząstki i ewentualne przebicie go w wyniku stopienia lub przepalenia.

W artykule przedstawiono wyniki badania stężeń i rozkładów wymiarowych cząstek emitowanych do środowiska pracy podczas spawania stali kwasoodpornej elektrodami o symbolu OK 61.30/308L-17. Badania wykonane metodą filtracyjno-wagową (próbniki typu PCIS) oraz metodami optycznymi (AERO-TRAK, GRIMM, DUST-TRAK) wykazały, że podczas całego dnia pracy spawacz może być narażony na zmienne ilości cząstek z reguły o wymiarach poniżej 10 µm, przy czym dymy spawalnicze zwykle zawierają znaczne ilości cząstek ultradrobnych i drobnych o wymiarach poniżej 1 µm.