Dyrektywa Rady z dnia 12 czerwca 1989 roku o wprowadzeniu środków w celu zwiększania bezpieczeństwa i poprawy zdrowia pracowników podczas pracy (89/391/EWG) zobowiązuje kraje członkowskie do prowadzenia działań w zakresie poprawy bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników w swoich krajach [12].

W związku z zwiększająca się liczba przypadków schorzeń układu mięśniowo-szkieletowego związanych z pracą zawodową, Dyrektywa Rady z dnia 29 maja 1990 roku określa minimalne wymagania zdrowia i bezpieczeństwa podczas ręcznego przemieszczania ciężarów w przypadku wystąpienia zagrożenia, zwłaszcza urazów kręgosłupa (90/269/EWG) [13]. Celem tej dyrektywy jest stworzenie podstaw prawnych, umożliwiających wprowadzenie środków dla ograniczenia ryzyka dolegliwości i schorzeń układu mięśniowo-szkieletowego, a zwłaszcza kręgosłupa przy wykonywaniu prac związanych z ręcznym przemieszczaniem ciężarów.

Zharmonizowanie uregulowań istniejących w Polskim prawodawstwie z wymaganiami Unii Europejskiej stosowanie do wymagań Dyrektywy Rady (90/269/EWG) zapewnia rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 marca 2000 w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy ręcznych pracach transportowych [10]. W rozporządzeniu wprowadzono rozgraniczenie na prace stałe (wykonywane częściej niż 4 razy na godzinę) oraz prace dorywcze, wykonywane sporadycznie nie częściej niż 4 razy na godzinę. Wprowadzono ograniczenia dopuszczalnej masy ładunków przenoszonych przez jednego pracownika, dla pracy ciągłej do 30 kg i przy pracy dorywczej 50 kg. Przedstawione w rozporządzeniu wartości dotyczą dorosłych mężczyzn. Zasady odnoszące się do kobiet oraz młodocianych są  określone przez następujące akty prawne: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 1996 W Sprawie Prac Wzbronionych Kobietom [8] oraz Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1 grudnia 1990 W Sprawie Wykazu Prac Wzbronionych Młodocianym częściowo znowelizowane przez Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1991 [9].

Zgodnie z powyższymi aktami prawnymi w Polsce dopuszczalne jest przenoszenie przez jednego pracownika ładunków o masie poniżej wartości wyspecyfikowanych w tabeli 1.




Inną dyrektywą odnoszącą się do obciążenia układu mięśniowo-szkieletowego pracownika jest Dyrektywa Rady (90/270/EWG) w sprawie minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia przy pracy z urządzeniami wyposażonymi w monitory ekranowe [14].  Wdrożeniem do prawa polskiego postanowień dyrektywy jest rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 grudnia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe [11]. W rozporządzeniu tym określone zostały szczególne regulacje dotyczące stanowisk pracy z komputerem.