Badanie możliwości zastosowania nanocząstek w syntezie i technologii sztywnych pianek poliuretanowych o zmniejszonej palności i bezpiecznych dla środowiska pracy

Celem zadania była synteza sztywnych pianek poliuretanowych o zmniejszonej palności z udziałem nanocząstek jako środków obniżających palność.Do modyfikacji pianki poliuretanowej zastosowano uklady 2 rodzajów nanocząstek na bazie związków glinokrzemionki monmorylonitowej (Nanofil 2 i Nanofil 5) oraz na bazie cynianu cynku (ZS) i dodatkowo grafitu ekspondowanego. Wpływ zastosowanych nanoczastek na właściwosci zmodyfikowanych pianek poliuretanowych ocenionowykonując następujace pomiary: - czasów technologicznych,- ciężaru właściwego,- chłonności wody,- lepkości przedmieszki poliolowej,- starzenia pianek w suszarce,- temperatury spieniania,- zapalności metodą indeksu tlenowego,- styruktury komórkowej. Uzyskane wyniki badań wykazały korzystne połączenie działania nanometrycznych związków cynianu cynku z nanocząstkami na bazie glinokrzemionki monmorylonitowej nie tylko ze względu na wzrost wartości indeksu tlenowego, ale taże poprawę charakterystycznych dla pianek poliuretanowo-izocyjanurowych (PUR-PIR) właściowści użytkowych.Grafit ekspandowany bardzo wyraźnie zmniejszał palność modyfikowanych nanocząstkami pianek PUR-PIR. Na podstawie nowoczesnych testów palności: oznaczania ciepła spalania w bombie kalorymetrycznej i badania za pomocą kalorymetru stożkowego, scharakteryzowano zachowanie ogniowe najlepszych systemów nowo opracowanych pianek PUR-PIR. Zbadano także stężenie w powietrzu laboratoryjnym nanocząsteczek pochodnych montmorylonitu.