Badanie wpływu psychospołecznych warunków pracy na częstość występowania zaburzeń mięśniowo-szkieletowych.

Celem zadania badawczego było określenie związku pomiędzy psychospołecznymi czynnikami charakteryzującymi środowisko pracy a zaburzeniami w obrębie układu mięśniowo-szkieletowego, ocenianymi na podstawie badań lekarskich.Badania miały charakter prospektywny i przeprowadzono je dwukrotnie, w odstępie 12 miesięcy, w grupie 725 pracowników kolejno zgłaszających się na okresowe badania profilaktyczne. Badania psychospołecznych warunków pracy diagnozowano za pomocą kwestionariusza "Twoja Praca". Podstawą oceny zaburzeń w obrębie układu mięśniowo-szkieletowego były badania fizykalne układu ruchu przeprowadzone przez lekarzy przeszkolonych w zakresie stosowania testów diagnostycznych dla zespołów przeciążeniowych układu mięśniowo-szkieletowego. W drugiej serii badań wzięły udział 542 osoby. Średni wiek badanych osób wynosił 43,6 lat. 75% badanych stanowiły kobiety. Około 37% badanych osób wykonywało pracę fizyczną, 33% pracę umysłową, a 30% pracę o obciążeniu mieszanym (umysłowo-fizycznym).Wyniki badań wykazały, że najczęściej w badanej grupie występowały dolegliwości dolnej części pleców (58% badanych), karku/szyi (57%), nadgarstków/rąk (47%) i górnej częścipleców (44%).W celu określenia związku między psychospołecznymi warunkami pracy (wymagania, kontrola, wsparcie społeczne i niepewność pracy) a wybranymi zespołami przeciążeniowymi (ZP) zastosowano hierachiczną analizę logistyczną, z programu statystycznego SPSS Statistics 18.0. Analizę prowadzono przy kontroli wybranych fizycznych czynników pracy (czas pracy, duża powtarzalność i wywierana siła) oraz czynników indywidualnych (wiek, płeć i sport).