Wytyczne do wyznaczania rzeczywistego wskaźnika ochrony na stanowiskach pracy dla różnego typów sprzętu ochrony układu oddechowego.

Podstawowym celem zadania było opracowanie nowej, ujednoliconej na poziomie Unii Europejskiej, metody badania służącego do wyznaczania rzeczywistego wskaźnika ochrony (wskaźnik wyznaczany na podstawie pomiarów przeprowadzonych na stanowisku w obecności rzeczywistych aerozoli przy założeniu, że sprzęt ochrony układu oddechowego został dobrany i założony poprawnie), dla różnych typów sprzętu ochrony układu oddechowego.
W ramach zadania przeprowadzono badania wskaźnika ochrony w warunkach rzeczywistych na stanowiskach pracy i w warunkach laboratoryjnych, umożliwiające ocenę powtarzalności i odtwarzalności zaproponowanej metody z wykorzystaniem licznika cząstek PortaCount.
Przeprowadzono także badania międzylaboratoryjne i na podstawie ich wyników zidentyfikowano wpływ czynników, takich jak: rozkład wymiarowy aerozolu, natężenie przepływu doprowadzanego powietrza, na wynik pomiaru wskaźnika ochrony dla metod badań z wykorzystaniem liczników cząstek i analizatorów masowych.
Stwierdzono, że metoda z zastosowaniem liczników cząstek PortaCount jest metodą tzw. najgorszego przypadku, tzn., że otrzymywane wyniki pomiarów wskaźnika ochrony są najniższe w porównaniu z uzyskiwanymi innymi metodami badań.
Zgodnie z opracowana metodą przeprowadzono badania rzeczywistych wskaźników ochrony dla różnych typów półmasek filtrujących, masek i półmasek skompletowanych z filtrem klasy P2 i P3 oraz sprzętu z wymuszonym przepływem powietrza, bezpośrednio na stanowiskach pracy - szlifierza, spawacza, malarza konstrukcji stalowych.

Opis bibliograficzny publikacji, które powstały jako wynik pracy badawczej:

1. Makowski K., Wskaźnik ochrony i dopasowania sprzętu układu oddechowego - wyniki w laboratorium a rzeczywistość., Bezpieczeństwo Pracy. Nauka i Technika. 10, s. 20-23., 2012