Zarządzanie wiekiem – promowanie aktywności zawodowej osób 50+

Przykłady dobrych praktyk

Autorzy poradnika: dr Katarzyna Hildt-Ciupińska, dr med. Joanna Bugajska, CIOP-PIB, 2013 

Wstęp

W większości krajów europejskich, obserwuje się systematyczny wzrost udziału w populacji ogólnej osób po 50. roku życia. Wynika to ze stopniowego osiągania tego wieku przez pokolenie wyżu demograficznego, urodzonego po II wojnie światowej, (tzw. „baby boom”) oraz obserwowanego spadku dzietności w ubiegłych dziesięcioleciach. W kontekście rynku pracy oznacza to zmniejszanie liczby osób w wieku produkcyjnym.
Według danychEurostatu (2013), wskaźnik zatrudnienia osób w wieku 55-64 lata wynosił w Polsce w 2012 r. 38,7% (29,2% kobiet, 49,3% mężczyzn). Średnia dla Unii Europejskiej  to 48,9% (41,9% dla kobiet, 56,4% dla mężczyzn).
 

Obecnie podejmuje się różnorodne działania, mające na celu zminimalizowanie skutków nieuchronnego procesu starzenia się siły roboczej. Jednym z nich jest „zarządzanie wiekiem”, określane jako element zarządzania zasobami ludzkimi lub element zarządzania szerzej pojętą różnorodnością (zwalczanie dyskryminacji ze względu na wiek, płeć, rasę, religię). Polega ono na realizacji działań, które pozwalają na bardziej racjonalne wykorzystanie zasobów ludzkich w przedsiębiorstwach, dzięki uwzględnianiu potrzeb i możliwości pracowników w różnym wieku (Walker, A, Managing an ageing workforce: A guide to good practice, Dublin, European Foundation for the Improvement of Living and Working Conditions, 1999.)

Poradnik skierowany jest do pracodawców, pracowników oraz wszystkich osób zainteresowanych zarządzaniem wiekiem. W niniejszym opracowaniu wyjaśniono najważniejsze pojęcia związane z zarządzaniem wiekiem, jego elementy oraz zamieszczono dobre praktyki.