Zastosowanie mechanizmów biomimetycznych w celu poprawy właściwości adhezyjnych i hydrofobowych materiałów polimerowych stosowanych w rękawicach ochronnych

Celem projektu jest poprawa bezpieczeństwa i wygody użytkowania rękawic ochronnych związanych z poprawą precyzji chwytu w niekorzystnych warunkach ich stosowania szczególnie w kontakcie z przedmiotami mokrymi i zanieczyszczonymi, poprzez implementację funkcjonalnych superhydrofobowych materiałów polimerowych charakteryzujących się rozwiniętą powierzchnią rzeczywistą zdolną do odwracalnej adhezji.

Rozwiązanie to zapewni odwracalną adhezję (przyleganie w dużej liczbie punktów kontaktowych) i hydrofobowość (odporność na wilgoć). Uwzględnienie odwracalnej adhezji jest ważne z punktu trzymania/przenoszenia przedmiotów, w celu zapobiegania ich niekontrolowanemu wypadnięciu i wyślizgnięciu z dłoni. Hydrofobowy, samoczyszczący charakter materiału rękawicy wpłynie na skuteczniejsze transportowanie niebezpiecznych i szkodliwych substancji ciekłych poza obszar rękawicy w środowisku pracy.

Innowacją projektową jest zastosowanie materiałów inspirowanych naturą. Założono otrzymanie rękawic ochronnych  o bardzo dobrych właściwościach superhydrofobowych (kąt zwilżania 150°) i wykazujących kontrolowaną adhezję. Jako źródło inspiracji wytypowano powierzchnię liścia lotosu, płatków róż oraz powierzchni łap gekona i skóry owadów. Optymalizacja właściwości fizykochemicznych realizowana będzie poprzez odpowiedni dobór metod obróbki powierzchniowej: chemicznej, fizycznej oraz mechanicznej poprzez zastosowanie mikroporowatych matryc wytwarzanych w technologii CNC.

Główne założenie projektu dotyczące projektowania rękawicy ochronnej o ulepszonej funkcji bazującej na analogiach przyrodniczych.