Choroba zawodowa - pojęcie prawne oraz pojęcie medyczne w świetle wyroków WSA

Choroba zawodowa to pojęcie prawne, ale też medyczne. Zgodnie z art. 235' ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 2014 r. poz. 1502, z późn. zm.), za zawodową uważa się chorobę wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy.

Samo rozpoznanie medyczne choroby nie wystarczy do uznania jej za chorobę zawodową. Konieczne do tego są:

1)   ustalenie chorobotwórczych czynników środowiska pracy,

2)  zdiagnozowanie schorzenia ujętego w wykazie chorób zawodowych,

3)   ustalenie związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy chorobą a narażeniem zawodowym.

Należy przy tym pamiętać, że rozpoznanie choroby zawodowej może nastąpić w okresie zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych (art. 235²Kodeksu pracy). Właściwa do rozpoznania choroby zawodowej, bądź stwierdzenia braku podstaw do jej rozpoznania jest specjalistyczna jednostka medyczna do rozpoznawania chorób zawodowych. Orzeczenie lekarskie stanowi bowiem „jedyny wiarygodny środek dowodowy służący stwierdzeniu choroby zawodowej, jeśli nie budzi wątpliwości w świetle pozostałych dowodów", musi jednak zawierać szczegółowe uzasadnienie zawartego w nim rozstrzygnięcia, które pozwoli na ocenę jego rzetelności przez organ administracji publicznej.

Na podstawie wyroków:

-    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 lutego 2016 r. sygn. akt. II SA/Rz 872/15

-    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 stycznia 2016 r. sygn. akt III SA/Łd 1070/15).

Oprac. Anna Gałązka

specjalistka ds. legislacji

BP 3/2016