Delegowanie pracowników - nowa ustawa

18 czerwca weszła w życie ustawa z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług (Dz.U. poz. 868).

Ustawa, w zakresie swojej regulacji, wdraża dyrektywę 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (Dz.Urz. WE L 18 z 21.01.1997, str. 1; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 2, str. 431) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/67/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług, zmieniającą rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym („rozporządzenie w sprawie IMI"; Dz.Urz. UE L 159 z 28.05.2014, str. 11).

Ustawa określa zasady:

1.  delegowania pracowników na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach świadczenia usług;
2.  kontroli przestrzegania przepisów o delegowaniu pracowników oraz realizacji obowiązków informacyjnych  związanych z delegowaniem pracowników;
3. współpracy z właściwymi organami innych państw członkowskich dotyczącej delegowania pracowników na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i z tego terytorium;
4. ochrony pracowników delegowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i z tego terytorium;
5. postępowania związanego z realizacją wniosków o powiadomienie o decyzji w sprawie nałożenia na pracodawcę delegującego pracownika z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej administracyjnej kary pieniężnej lub grzywny administracyjnej oraz o egzekucję takiej kary lub grzywny.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy, organem odpowiedzialnym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za informowanie o przepisach dotyczących delegowania pracowników lub współpracę z takimi organami lub podmiotami innych państw członkowskich w zakresie monitorowania przestrzegania tych przepisów jest Państwowa Inspekcja Pracy.

Zgodnie z art. 4 ustawy, pracodawca delegujący pracownika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zapewnia takiemu pracownikowi warunki zatrudnienia nie mniej korzystne niż wynikające z przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2014 r. poz. 1502, z późn. zm.) oraz innych przepisów regulujących prawa i obowiązki pracowników. Warunki zatrudnienia dotyczą:

1. norm i wymiaru czasu pracy oraz okresów odpoczynku dobowego i tygodniowego;
2. wymiaru urlopu wypoczynkowego;
3. minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie odrębnych przepisów;
4. wysokości wynagrodzenia i dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych;
5. bezpieczeństwa i higieny pracy;
6. ochrony pracownic w okresie ciąży oraz w okresie urlopu macierzyńskiego;
7. zatrudniania młodocianych oraz wykonywania pracy lub innych zajęć zarobkowych przez dziecko;
8. zasady równego traktowania oraz zakazu dyskryminacji w zatrudnieniu, o których mowa w art. 112 i art. 113 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy;
9. wykonywania pracy zgodnie z przepisami o zatrudnianiu pracowników tymczasowych.

Zgodnie z art. 5 ustawy, do pracownika delegowanego na terytorium RP nie stosuje się części przepisów art. 4, jeżeli zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami wykonuje on na danym stanowisku - przez okres nie dłuższy niż 8 dni w ciągu roku, poczynając od dnia rozpoczęcia pracy na danym stanowisku - wstępne prace montażowe lub instalacyjne przewidziane w umowie zawartej przez pracodawcę delegującego pracownika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z podmiotem prowadzącym działalność na tym terytorium, których wykonanie jest niezbędne do korzystania z dostarczonych wyrobów. Wyjątek ten nie dotyczy pracownika, jeżeli wykonuje on na danym stanowisku prace związane z robotami budowlanymi lub utrzymaniem obiektu budowlanego, w szczególności wykopy, roboty ziemne, montowanie i demontowanie elementów prefabrykowanych, wyposażanie lub instalowanie, renowację, demontowanie, rozbiórkę, konserwację oraz prace malarskie i porządkowe. Ustawa reguluje też kwestie odpowiedzialności solidarnej wykonawcy powierzającego wykonanie wymienionych prac za jego zobowiązania powstałe w trakcie wykonywania tych prac z tytułu zaległego wynagrodzenia i dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych.

Ponadto ustawa reguluje obowiązki pracodawcy delegującego pracownika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz kwestie stosowania przepisów ustawy do pracowników skierowanych do pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez pracodawcę mającego siedzibę w państwie niebędącym państwem członkowskim.

Oprac. Anna Gałązka
specjalistka ds. legislacji
BP 7/2016