Koncepcja resilience

Koncepcja resilience powstała jako połączenie idei i doświadczeń różnych dziedzin m.in. biologii, psychologii i wielkich awarii przemysłowych. Sam termin został zapożyczony z fizyki i dosłownie oznacza wysoką elastyczność lub sprężystość materiałów odpornych na odkształcenie. Termin ten, chociaż coraz częściej stosowany w naukach o zarządzaniu, nie doczekał się ostrej i precyzyjnej definicji.

Najczęściej koncepcja resilience w zakresie nauk o zarządzaniu jest rozumiana jako:

• adaptacyjność organizacji, która jest w stanie reagować na pojawiające się sytuacje, wykraczające poza przewidziane w systemie procedury;
• umiejętność monitorowania i zarządzania osiąganymi w organizacji wynikami przy ograniczonych kompetencjach i zmieniających się wymaganiach;
• umiejętności organizacji do radzenia sobie z nieoczekiwanymi zakłóceniami;
• zdolność organizacji do utrzymywania swoich zdolności lub szybkiego ich odzyskiwania pomimo pojawienia się nieoczekiwanego i niekorzystnego zdarzenia lub przy długotrwałym niekorzystnym oddziaływaniu czynników zewnętrznych.

Organizację, która posiada wymienione powyżej cechy można nazwać organizacją rezylientną albo sprężystą.