Umowy o pracę na czas określony – zmiana uregulowania

Ustawa z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw, podpisana przez Prezydenta 5 sierpnia, oczekuje na ogłoszenie.

Regulacja ma na celu, jak stwierdzono w uzasadnieniu do projektu ustawy, ograniczenie nieuzasadnionego wykorzystywania umów o pracę na czas określony.
Zgodnie z nowym brzmieniem art. 25 k.p., umowy o pracę zawiera się na okres próbny, na czas nieokreślony albo na czas określony. Umowa o pracę na okres próbny zawierana jest na okres nieprzekraczający 3 miesięcy w celu
sprawdzenia kwalifikacji pracownika i możliwości jego zatrudnienia w celu wykonywania określonego rodzaju pracy (art. 25 § 2 Kodeksu). Zawarcie kolejnej umowy o pracę na okres próbny z tym samym pracownikiem możliwe jest, jeżeli pracownik ma być zatrudniony w celu wykonywania innego rodzaju pracy lub po upływie co najmniej 3 lat od dnia rozwiązania lub wygaśnięcia poprzedniej umowy o pracę, jeżeli pracownik ma być zatrudniony w celu wykonywania tego samego rodzaju pracy; w tym przypadku dopuszczalne jest jednokrotne
ponowne zawarcie umowy na okres próbny.
Okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony oraz łączny okres zatrudnienia na podstawie umów o pracę na czas określony zawieranych pomiędzy tymi samymi stronami stosunku pracy nie może być
dłuższy niż 33 miesiące. Łączna liczba tych umów nie może przekraczać trzech (art. 251 Kodeksu w nowym brzmieniu). Zasady tej nie stosuje się do umów o pracę na czas określony zawartych w celu zastępstwa pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy, wykonywania pracy o charakterze
dorywczym lub sezonowym, wykonywania pracy przez okres kadencji, a także w przypadku, gdy pracodawca wskaże obiektywne przyczyny leżące po jego stronie – jeżeli ich zawarcie w danym przypadku służy zaspokojeniu
rzeczywistego okresowego zapotrzebowania i jest niezbędne w tym zakresie w świetle wszystkich okoliczności zawarcia umowy (w przypadku niezastosowania zasady określonej w art. 251 § 1, przy wskazaniu obiektywnych przyczyn leżących po jego stronie, pracodawca ma obowiązek zawiadomić właściwego okręgowego inspektora pracy o zawarciu takiej umowy). Nowe zasady będą obowiązywać także przy wypowiedzeniach umów
o pracę na czas określony. Zgodnie z nową regulacją, każda ze stron może rozwiązać umowę o pracę
za wypowiedzeniem. Uchylono art. 33 i art. 331 zawierające zasady rozwiązywania
umów o pracę zawartych na czas określony. Zgodnie ze zmianą, okres wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony i umowy o pracę zawartej na czas określony jest uzależniony od okresu zatrudnienia u danego
pracodawcy. Same okresy wypowiedzenia, zrównane dla obu rodzajów umów, pozostały bez zmian.
Dodatkowo wprowadzono możliwość zwolnienia pracownika, w związku z wypowiedzeniem umowy o pracę, z obowiązku świadczenia pracy do upływu okresu wypowiedzenia. W tym okresie pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Oprac. Anna Gałązka
specjalistka ds. legislacji