Pytania

Odpowiedzi

Kategoria:Emerytury i renty

Wiele się mówi o dodatkowych formach oszczędzania na przyszłość, a zwłaszcza o tzw. PPK, kiedy to i pracnik, i pracodawca składają się na przyszłą emeryturę. Proszę o bliższe informacje na ten temat.

 

Pracownicze plany kapitałowe, czyli w skrócie PPK, reguluje usta­wa z 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych . Od 1 stycznia 2021 r. automatycznie są nimi objęci wszyscy pracownicy w wieku od 18 do 54 lat, za których pracodawca odprowadza składki emerytalno-rentowe. Program nie dotyczy osób samozatrudnionych, pra­cowników służb mundurowych i rolników. Pracownicy w wieku od 55 do 69 lat mogą uczestniczyć w PPK na podstawie oświadczenia woli.
 

W ramach PPK pracownik i pracodawca wpłacają na konto pracownika składkę podstawową (obowiązkową) i składkę dodatkową (dobrowolną). Ponadto uczestnik PPK może otrzymać specjalne dopłaty finansowane z Funduszu Pracy. Uczestnik PPK, którego wynagrodzenie, nawet z róż­nych źródeł, jest mniejsze niż 120 minimalnego wynagrodzenia, może odprowadzać obniżoną składkę - od 0,5 do 2 wynagrodzenia brutto.
 

Każdy uczestnik PPK otrzymuje wpłatę powitalną w wysokości 250 zł, a dodatkowo - dopłatę roczną w wysokości 240 zł, jeśli kwota wpła­conych składek podstawowych i dodatkowych jest równa przynajmniej kwocie wpłat podstawowych należnych od sześciokrotności minimalnego wynagrodzenia. Kiedy uczestnik PPK ma obniżoną składkę podstawową do 0,5, dopłata roczna przysługuje mu, gdy kwota wpłat podstawo­wych i dodatkowych w danym roku jest równa co najmniej 25 wpłat podstawowych od sześciokrotności minimalnego wynagrodzenia. Wpłaty te nie są wliczane do wynagrodzenia stanowiącego podstawę ustalenia wysokości składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Można je na­tomiast zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu.

Środki zgromadzone na koncie uczestnika PPK mogą być inwestowane przez następujące instytucje: powszechne towarzystwa emerytalne, towa­rzystwa funduszy inwestycyjnych, pracownicze towarzystwa emerytalne i zakłady ubezpieczeń. Wypłata środków PPK może nastąpić zarówno w momencie ukończenia przez uczestnika 60 lat, jak i wcześniej. Uczestnik PPK, który skończy 60 lat, nie poniesie dodatkowych kosztów, jeśli jedno­razowo wypłaci 25 zebranych środków, a pozostałe 75 - w co najmniej 120 miesięcznych ratach. Możliwajest również wypłata środków w formie świadczenia małżeńskiego, jeśli obie osoby skończyły 60 lat i mają konta PPK w tej samej instytucji. Środki z PPK będzie można także przenieść na terminową lokatę bankową, o ile przewidziano w niej wypłatę ratalną przez przynajmniej 120 miesięcy.
 

Uczestnik PPK, który nie skończył 60 lat, będzie mógł wycofać swoje środki:

  • w przypadku poważnej choroby (m.in. nowotworu złośliwego, udaru mó­zgu, zawału serca, zapalenia mózgu, stwardnienia zanikowego bocznego, choroby Alzheimera, choroby Parkinsona) - swojej, małżonka lub dziecka; jest to bezzwrotna wypłata do 25 środków zgromadzonych na koncie PPK;
  • z przeznaczeniem na wkład własny - dotyczy to osób poniżej 45. roku życia; jest to wypłata do 100 zebranego kapitału z obowiązkiem zwrotu, przy czym zwrot nie może się rozpocząć później niż pięć lat od dnia wypłaty środków i nie może trwać dłużej niż 15 lat od dnia wypłaty środków. Wycofanie środków przed ukończeniem 60 lat spowoduje utratę 30 składek opłaconych przez pracodawcę (trafią one do ZUS) oraz wszyst­kich dopłat od rządu. Uczestnik PPK będzie musiał też zapłacić podatek dochodowy od zysków kapitałowych (obecnie wynosi on 19).

 

Przed ukończeniem 60 lat członek PPK ma prawo w dowolnym mo­mencie przenieść środki do innego PPK, na IKE lub do PPE - swojego lub osoby uprawnionej. Gdy uczestnik PPK skończy 60 lat i rozpocznie wypłatę środków, to nawet jeśli będzie dalej pracować, na jego konto nie będą przekazywane ani składki, ani dopłaty od rządu.

 

Wiesława Lempska Zakład
Ubezpieczeń Społecznych
BP4/2023

Data ostatniej modyfikacji: 10.04.2026

Pobierz stronę w wersji PDF