Kiedy przysługuje mi prawo do świadczenia rehabilitacyjnego?

  Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego nadal jest niezdolny do pracy z powodu choroby, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie przez niego
zdolności do pracy. O potrzebie przyznania świadczenia orzeka lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Od tego orzeczenia ubezpieczonemu przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu do komisji lekarskiej ZUS w ciągu 14
dni od daty jego otrzymania.
  Prawo do tego świadczenia przyznawane jest na okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłuższy jednak niż 12 miesięcy, czyli 360 dni. Wypłaca się je za każdy dzień niezdolności do pracy, w tym również za dni
ustawowo wolne od pracy.
  Świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje osobie, która ma ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy albo nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego. Świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje także, jeżeli ubezpieczony jest uprawniony do zasiłku dla bezrobotnych, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, natomiast za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia dodatkowo – jeżeli ubezpieczony kontynuuje lub podjął działalność zarobkową albo podlega obowiązkowo ubezpieczeniu społecznemu rolników.               Świadczenie nie przysługuje w okresach, w których ubezpieczony przebywa w areszcie tymczasowym albo odbywa karę pozbawienia wolności oraz w przypadkach, w których niezdolność do pracy spowodowana została przez ubezpieczonego w wyniku umyślnego przestępstwa lub wykroczenia.
  Ubezpieczony traci prawo do świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli wykonuje w okresie jego pobierania pracę zarobkową lub wykorzystuje czas, na który przyznane zostało świadczenie rehabilitacyjne w sposób niezgodny z jego celem.

Wiesława Lempska
Zakład Ubezpieczeń Społecznych
BP 01/2015