Pytania

Odpowiedzi

Kategoria:Emerytury i renty

Jak ponownie ustala się wysokość emerytury ubezpieczonych urodzonych w 1953 r.?

 

Przeliczenie emerytur powszechnych dla ubezpieczonych urodzonych w 1953 r. jest realizowane przez ZUS na podstawie art. 194j ustawy emerytalnej. Następuje ono, jeżeli ubezpieczeni mieli ustalone prawo do emerytury wcześniejszej przed 1 stycznia 2013 r. oraz złożyli wniosek o przyznanie emerytury powszechnej i otrzymali decyzję przyznającą tę emeryturę przed wejściem w życie ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. poz. 1222), zwanej dalej ustawą zmieniającą.

 

W myśl tego przepisu przeliczeniu podlega podstawa obliczenia emerytury powszechnej przyjęta do ostatecznego ustalenia jej wysokości. Ustalenie nowej wysokości emerytury następuje na podstawie średniego dalszego trwania życia przyjętego w decyzji o ustaleniu prawa do emerytury powszechnej (lub w decyzji, na mocy której podjęto wypłatę emerytury, jeżeli była ona zawieszona z tytułu kontynuowania zatrudnienia), a następnie uwzględniane są kolejne zmiany wysokości świadczenia. To oznacza, że do ustalenia wysokości emerytury przyjęte są:

•     zwaloryzowany kapitał początkowy

•     zwaloryzowana kwota składek na ubezpieczenie emerytalne

•     średnie dalsze trwanie życia obowiązujące w chwili składania wniosku o przyznanie emerytury powszechnej lub o podjęcie jej wypłaty po rozwiązaniu stosunku pracy.

 

Emerytura ustalona w nowej wysokości przysługuje od dnia, od którego podjęto wypłatę emerytury powszechnej, a gdy prawo do tej emerytury było zawieszone – od dnia, od którego mogłaby być podjęta jej wypłata. Jeżeli ponownie ustalona wysokość emerytury jest wyższa od wypłacanej dotychczas, wówczas wypłaca się stosowne wyrównanie. Kwotę wyrównania stanowi różnica między ponownie obliczoną emeryturą a wysokością dotychczasowego świadczenia za cały okres, w którym świadczenie było pobrane w niższej wysokości.

 

Z kolei wobec ubezpieczonych składających wniosek o emeryturę powszechną po raz pierwszy po wejściu w życie ustawy zmieniającej ustalenie wysokości świadczenia jest dokonywane na podstawie art. 194i ustawy emerytalnej. Do ustalenia wysokości emerytury również przyjmuje się zwaloryzowany kapitał początkowy, zwaloryzowane składki emerytalne i średnie dalsze trwanie życia obowiązujące na dzień złożenia wniosku, z tym że jest to już dzień przypadający w okresie od 10 lipca 2020 r. do 11 stycznia 2021 r.

 

Podkreślenia wymaga fakt, że decyzję o momencie złożenia wniosku o świadczenie podejmuje ubezpieczony (art. 116 ust. 1 ustawy emerytalnej). Data wystąpienia przez ubezpieczonego z wnioskiem o emeryturę jest bardzo istotna dla określenia wysokości świadczenia. Wysokość emerytury ustalanej według nowych zasad zależy bowiem nie tylko od kwoty zgromadzonych składek emerytalnych i ustalonego kapitału początkowego, lecz także od sposobu ich waloryzacji i średniego dalszego trwania życia przyjętego do obliczenia świadczenia. Osoba, która decyduje się przejść na emeryturę w późniejszym terminie, zyskuje na dodatkowych waloryzacjach składek i kapitału początkowego oraz krótszym średnim dalszym trwaniu życia. Wymienione czynniki powodują, że kwota emerytury przyznanej w późniejszym wieku jest wyższa.

 

 

Zakład Ubezpieczeń Społecznych

Wiesława Lempska
BP 9/2021

Data ostatniej modyfikacji: 10.04.2026

Pobierz stronę w wersji PDF