Pytania

Odpowiedzi

Kategoria:Emerytury i renty

Mam tzw. starą emeryturę i nie jestem pewien, czy za wszystkie lata podałem zarobki. Jak w moim przypadku oblicza się emeryturę?

 

Ubezpieczonym urodzonym przed 1 stycznia 1949 r. wysokość emerytury oblicza się według dotychczasowych zasad. Wysokość emerytury, ustalana indywidualnie dla każdego ubezpieczonego, zależy od:

  • wymiaru okresów składkowych i nieskładkowych,
  • wynagrodzeń pracownika przyjętych do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia,
  • kwoty bazowej obowiązującej w dacie powstania prawa do świadczenia.

 

Wysokość emerytury podwyższa się w ramach kolejnych waloryzacji, przeprowadzanych w terminach określonych przepisami. Wysokość emerytury może zostać również podwyższona na wniosek emeryta – przez doliczenie okresów składkowych i nieskładkowych oraz zmianę okresu, na podstawie którego ustalono podstawę wymiaru świadczenia. Podstawę wymiaru emerytury można obliczyć ponownie, na wniosek zainteresowanego, od zarobków:

  • z liczby kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia;
  • z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury lub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty;
  • z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia – pod warunkiem udokumentowania wskaźnika wysokości podstawy wymiaru wyższego niż już przyjęty do obliczenia świadczenia.
     

Środkiem dowodowym, potwierdzającym wysokość wynagrodzenia, dochodu, przychodu oraz uposażenia przyjmowanego do ustalenia podstawy wymiaru emerytury lub renty, są: zaświadczenia pracodawcy lub innego płatnika składek, legitymacja ubezpieczeniowa lub inny dokument, na podstawie którego można ustalić wysokość wynagrodzenia, dochodu lub uposażenia. Jeżeli osoba zainteresowana nie ma możliwości przedłożenia dokumentów wymaganych do ustalenia prawa do świadczenia lub jego wysokości, możliwe jest przyjęcie uwierzytelnionej kopii dokumentacji osobowej lub płacowej, sporządzonej przez archiwa lub inne podmioty uprawnione do przechowywania dokumentacji zlikwidowanych zakładów pracy.
 

Gdy ubezpieczony nie może udokumentować wysokości faktycznie osiągniętego wynagrodzenia za okresy pozostawania w stosunku pracy, do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia przyjmuje się wynagrodzenie minimalne, proporcjonalnie do okresu podlegania ubezpieczeniu i wymiaru czasu pracy. Obowiązujące przepisy w zakresie emerytur i rent nie przewidują możliwości przyjęcia do ustalenia podstawy wymiaru emerytury lub renty, w przypadku braku dokumentacji, wynagrodzenia ustalonego w inny sposób niż wskazany.
 

Dopuszczalne jest dochodzenie wysokości osiąganego wynagrodzenia dla celów emerytalnych w postępowaniu przed sądem, wskutek wniesienia odwołania od decyzji oddziału ZUS. W postępowaniu sądowym nie obowiązują ograniczenia dotyczące środków dowodowych stwierdzających wysokość zarobków lub dochodów stanowiących podstawę wymiaru emerytury.
 

Reasumując: ponowne ustalenie wysokości emerytury zawsze może nastąpić na wniosek zainteresowanego, po przedłożeniu dokumentów potwierdzających nieudokumentowane dotychczas okresy składkowe, nieskładkowe lub wysokość osiąganych zarobków, mających wpływ na wysokość emerytury. Oddział ZUS po rozpatrzeniu wniosku wydaje stosowną decyzję.

 

Podstawa prawna: ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U z 2021 r., poz. 291 z późn. zm.).

 

Wiesława Lempska
Zakład Ubezpieczeń Społecznych
BP3/2022

Data ostatniej modyfikacji: 10.04.2026

Pobierz stronę w wersji PDF