W moim przypadku do świadczenia przedemerytalnego wymagany był 40-letni okres pracy. W czasie pracy w jednym z zakładów miałem krótki, bo dwutygodniowy urlop bezpłatny. ZUS odliczył mi ten okres, uznał 39 lat 11 miesięcy i 15 dni i nie przyznał świadczenia. Nie wiem, dlaczego nie mam prawa do tego świadczenia, przecież w czasie urlopu zachowałem prawa pracownicze.

  Zakład Ubezpieczeń Społecznych może przyznać świadczenie przedemerytalne wyłącznie w przypadku, jeżeli spełnione zostały wszystkie łącznie wymagane warunki do jego uzyskania. Warunki nabywania prawa do świadczenia
przedemerytalnego określają przepisy ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz.U. z 2013 r., poz. 170 ze zm.).
  Prawo do świadczenia przedemerytalnego zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 5 wspomnianej ustawy przysługuje mężczyźnie, który do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy
o promocji zatrudnienia, w którym był zatrudniony przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ma okres pracy uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 40 lat. Przy ustalaniu prawa do świadczenia przedemerytalnego okresy składkowe i nieskładkowe zalicza się tak jak do zwykłej emerytury na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz.U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm.).
  Oddział ZUS odmówił przyznania Panu świadczenia przedemerytalnego, ponieważ wobec wymaganych co najmniej 40 lat okresów składkowych i nieskładkowych udowodnił Pan 39 lat 11 miesięcy i 15 dni. Przy ustalaniu prawa
do świadczenia nie uwzględniono czasu, w którym przebywał Pan na urlopie bezpłatnym w trakcie zatrudnienia, gdyż okres ten nie jest wymieniony w ustawie jako składkowy czy nieskładkowy.
  ZUS jest zobowiązany do realizacji przepisów o ubezpieczeniach społecznych. Oddziały ZUS wydają decyzje w sprawach świadczeń emerytalno-rentowych zgodnie z obowiązującymi przepisami, a decyzje te podlegają kontroli sądowej.

Wiesława Lempska
Zakład Ubezpieczeń Społecznych
BP 07/2015